Vakmanschap is meesterschap

Oorspronkelijk had ik meer tekst willen schrijven en minder foto's plaatsten. Maar mijn woorden schieten tekort. Het vakmanschap, het geduld en de liefde waarmee de banden van de Atlas worden gerepareerd is indrukwekkend. Een impressie, dus van het werk van restaurator Katinka Keus. (een kleine vooruitblik: later in het proces wordt de meest gecompliceerde band (nummer IX) gerestaureerd. Daar kan het terugplaatsen van de kaarten en restauratie van de banden niet los van elkaar gezien worden. Van band IX zal de wandkaart van de Zeven Provincien van Frederick de Wit niet teruggaan. Hij is te kwetsbaar en te zeldzaam. Hij bestaat uit twee secties, hetgeen betekent dat uiteindelijk 7 bladen niet in de banden teruggeplaatst zullen worden). Vooralsnog is omstreeks juni de voltooiing van de gehele restauratie te verwachten. In juni, een paar weken nadat ik afscheid zal hebben genomen, is de voltooiing van de gehele restauratie te verwachten.

Terug in de band

Het restauratieproject van de Atlas der Neederlanden gaat zijn laatste fase in. Papierrestauratoren Jean Marieke Poot (Bergen Papier Restauratie) en Anne Doebele (Universiteit van Amsterdam) zetten de kaarten van de Atlas die in de tentoonstelling zijn gebruikt, terug op hun oude plek. Overigens óók heel leuk en interessant om naar te kijken: de website van het bedrijf van Jean Marieke: Bergen Papier Restauratie.

De strook waar de kaart aan komt, wordt ingelijmd.

Er komt ook lijm op een strook van de kaart. De belijmde strook
in de band wordt met de hand vrij gehouden.

Tijd om te plakken. De witte stroken in beeld zijn hulpmiddellen: om
de naad mooi recht te houden, voor stevigheid, om te voorkomen dat
 er lijm komt waar die niet hoort, en om overtollig vocht op absorberen.

Aandrukken

De band wordt verzwaard met gewichten tot de lijm gedroogd is.

Bijna open!

Het is bijna zover! Vanmiddag opent Willem-Alexander de tentoonstelling aan de Oude Turfmarkt 129 in Amsterdam. En vanaf vrijdag 18 oktober kan iedereen die dat wil de Atlas der Neederlanden in het echt bekijken! Hier wordt de laatste hand gelegd aan de belettering van de tentoonstelling - in beeld is de man die slechts onder zijn bijnaam De Grote Plakker in beeld wil. De firma heet Riwi ColloType. 

Inrichten

Vorige week werd de ruimte opnieuw geschilderd: deze week wordt er ingericht. en volgende week donderdag 17 oktober opent  'Atlas der Neederlanden: de dageraad van het Koninkrijk'. Bij de Bijzondere Collecties van de UvA wordt hard gewerkt aan de opbouw van deze tentoonstelling. Straks te zien aan de Oude Turfmarkt 129.

Klaarmaken

De voorbereidingen voor de tentoonstelling Atlas der Neederlanden: de dageraad van het Koninkrijk zijn al enige in volle gang maar komen nu in een stroomversnelling Op 17 oktober is de feestelijke opening. Conservator Anne Doebele is hier bezig met het verantwoord lijmen van meer dan 70 originele kaarten op karton, zodat ze straks opgehangen kunnen worden. Het is monnikenwerk dat - zoals het monnikenwerk betaamd - met aandacht en zorgvuldigheid moet gebeuren. En natuurlijk met liefde. Checken, meten, checken, lijmen, checken, aandrukken, checken.

In Kroatie

De facsimile krijgt vorm: het binden is begonnen. Uit Kroatie bereikten ons de volgende foto's:

Printing process

Printing process

Binding strips prepared for gluing

Gathered sections of binding strps waiting for gluing

Gluing of spine

Gluing of spine

Book blocks waiting for map-gluing

Gluing maps on binding strips

Gluing maps on binding strips

Checking of glued atlas

Uitgedrukt!

Net ontvangen: het eerste blad van het begeleidende boek bij de facsimile is in Kroatië van de persen gerold! Donderdagochtend is men begonnen, vrijdagmiddag was het drukken klaar.

Dat is een stuk sneller dan het printen van de bladen van de facsimile  -  maar ook die zijn inmiddels gedrukt. Het stuk voor stuk vouwen en inplakken van de kaarten in de banden is begonnen.

Vorm & functie

vlnlr Jan Werner (conservator Kaarten en atlassen), Ellen Borger (projectleoder), Garrelt Verhoeven (Hoofdconservator Bijzondere Collecties), Wim van Stormbroek (Erfgoedlab), Pieter Kuiper (medewerker Bijzondere Collecties), Joost Grootens (vormgever), Marleen Smit (communatieadviseur Bijzondere Collecties)

Ontwerper Joost Grootens toont zijn ontwerpen voor de tentoonstelling

Terwijl de persen roteren in Kroatië wordt in Amsterdam hard gewerkt aan de tentoonstelling rondom de Atlas der Neederlanden (een aandacht voor de manier waarop de afgelopen 200 jaar kaarten gemaakt zijn), en het begeleidende boek waarin Jan Werner uitgebreid ingaat op de landkaarten en verschillende aspecten van wat daarop te zien is. Het geeft mij het gevoel dat je voor de prijs van dat boek kunt profiteren van de decennia kennis, inzicht en ervaring die Werner in zijn lange carrière heeft opgebouwd. Een soort magnum opus, of tenminste een go-out-with-a-bang, want het pensioen komt voor Werner dichterbij. Maar voor het zover is, moet er gewerkt worden.  En hoe.
 
In het wekelijks overleg komen medewerkers aan de tentoonstelling bij elkaar om grote lijnen - en soms kleine details - te bespreken. Wat komt er op die ene grote, blikvangende wand? Het boekomslag liever wat minder braaf. En de landmeters met parafernalia toch liever naar zaal vier, het Erfgoedlab waarin vooral acties gaan worden ontplooid. Langzamerhand gaan de neuzen dezelfde kant opstaan en kunnen vorm en inhoud in elkaar schuiven. Je ziet het voor je ogen gebeuren.

Kroatische TV

De komst van de boeken is niet ontsnapt aan de aandacht van de Kroatische media.

Ondertussen wordt er in Amsterdam druk vergaderd over de tentoonstelling. Ook wordt er hier hard gewerkt aan professionele ‘martchprints’ om het drukproces in Kroatie te ondersteunen. De inhoud van het boek is klaar, deze week wordt de opmaak vastgesteld en gaat het preproductieproces beginnen. 

Monikkenproductiewerk

Om te kunnen zien of een kaart goed gedrukt is, moet je 'm eigenlijk naast het origineel leggen; dan vallen eventuele afwijkingen (kleur, helderheid, zwarting) snel op. Aanvankelijk overwoog de Universiteit van Amsterdam om de gehele Atlas der Neederlanden tijdelijk naar drukkerij Zrinski in Kroatië over te brengen. Dat bleek - in dit geval letterlijk - geen haalbare kaart, mede omdat Kroatië (nog net) geen lid van de Europese Unie is. Het vervoer van goederen (en zeker dit soort goederen) is tot 1 juli ontzettend ingewikkeld. En daarna beginnen zou te laat zijn.

Nu gaan twee representatieve delen van de Atlas - met veel verschillende soorten kaarten erin - op reis naar het Kroatische Čakovec. Van de andere kaarten worden nu in Amsterdam prints gemaakt, die straks in  naast het aldaar gedrukte werk worden gelegd.

Maar om te weten of die Amsterdamse prints als referentiemateriaal kunnen dienen, worden ze eerst vergeleken met de originele kaarten. Jan Werner en Pieter Kuiper doen deze en volgende week niets anders dan printen, vergelijken, printen, vergelijken, bijstellen, printen, vergelijken.Voor de prints die nu worden gemaakt, geldt: ze moeten het origineel zo dicht mogelijk benaderen. Ondanks het gegeven dat elke printer zijn eigen variaties en afwijking(kjes) in kleur heeft. Met de wetenschap dat deze prints niet op hetzelfde papier kunnen worden geprint als het papier dat straks in Kroatië wordt gebruikt. En dat dit een inkjet print is en er straks voor met offset wordt gewerkt.

Bij de printer. Niet de hele kaart wordt geprint, maar stroken. Op deze print staan stukken van drie verschillende kaarten.

Gewoon daglicht - liefst uit het Noorden, zonder direct zonlicht - is het meest neutrale licht om kleuren goed te kunnen beoordelen. Dat licht is vandaag alleen voorhanden op een smal gangetje dat toegang biedt tot een ander deel van het historische gebouw.

De strook (hier op het origineel) wordt na enig gedelibereer goedgekeurd. Volgende! Nog maar een paar honderd te gaan.

Het werk breidt zich uit over de Kaartenafdeling als een papieren inktvlek.